|

















































 |
UCHWAŁA IX ZJAZDU
„Gdzie
wy, jasne dni moje, moje szkolne czasy,
Kiedy
serce dziecinne z wiarą i otuchą
Do grona
towarzyszów i do murów klasy
Przylgło,
przyrosło na głucho?!"
Ludwik Kondratowicz
Rok 2009 jest dla nas wychowanków i
absolwentów Liceum Ogólnokształcącego w Ostrowi Mazowieckiej rokiem
szczególnym. Mamy szczęście być świadkami doniosłego wydarzenia:
Stulecia Naszej Szkoły. Wspominamy wydarzenia z Nią związane, ludzi,
którzy tworzyli jej historię heroiczną, ale często i bolesną.
Cieszymy się Jej rozwojem i
obecnymi sukcesami. A ponieważ, mówiąc słowami poetki, jest nam
„dana pamięć dobrych chwil”, powracajmy we wspomnieniach do naszej
młodości, do murów tej Szkoły, do ludzi, którzy kształtowali naszą
osobowość, a także do tych, na których my wywarliśmy swój wpływ. To
tu był początek naszej drogi życiowej, Ti kształtowały się nasze
charaktery, tu podejmowaliśmy decyzje o naszej przyszłości.
Jeszcze raz odwołajmy się do słów poetki:
„Jak
okiem sięgnąć, panuje tu chwila.
Jedna z
tych ziemskich chwil
Proszonych, żeby trwały”
Wisława Szymborska
Właśnie w takich chwilach
odczuwamy naszą wspólnotę, coś, co nas, bez względu na wiek, łączy.
Tym łącznikiem jest nasza Szkoła. Dumni z Niej, bo przez 100 lat
wykształciła wielu światłych Polaków, których postawa obywatelska i
patriotyczna była dla nas wzorem w pracy dla Wolnej Polski.
I niech ta Szkoła będzie przysłowiową „Itaką”,
do której wszyscy będziemy chętnie powracać, mając przeświadczenie,
że być Jej absolwentem „to brzmi dumnie”.
Ostrów Mazowiecka, 12 września 2009 roku.
UCHWAŁA PROGRAMOWA VIII ZJAZDU
WYCHOWANKÓW
LICEUM I GIMNAZJUM
im. MIKOŁAJA KOPERNIKA
w OSTROWI MAZOWIECKIEJ
z dnia 6 CZERWCA 2004 R.
"Odwiedzaj swoje wspomnienia.
Bądź dla nich serdeczny."
A.Zagajewski
Żyjemy w czasach wielkiego
przyspieszenia. Ani się spostrzeżemy, jak za pięć lat Szkoła
będzie obchodzić stulecie istnienia. O szczególności takiej
chwili pisał J. Słowacki, że jest to "godzina, której żaden
człowiek dwa razy w życiu nie słyszy." To przynagla do refleksji
w drodze znaczonej pytaniem: "dokąd, ale i skąd idziemy?"
W 1909 roku, gdy Polski nie było na mapie świata, powstała
prywatna dwuklasowa szkoła Pani Klementyny Kraczkiewiczowej. Pod
nazwą tą kryło się progimnazjum polskie. I tam nasz początek. W
dzieje Szkoły wpisywały się konkretne wysiłki ludzi i wielka
HISTORIA.
Przebrzmiały różne polityczne systemy, przetoczyły się wojny,
zmieniał się świat i zmienia świat wokół nas. Przy całej jego
różnorodności pozostają miejsca stałe, niezmienne, nazywane
"pierwszymi". Wśród nich jest niezaprzeczenie - SZKOŁA.
"Wróćcie do mnie rzeczy pierwsze... W prostocie początku tyle
jest dróg" - w tej poetyckiej formule zawiera się cała
najgłębsza tajemnica naszych koleżeńskich zjazdów. Żadna
społeczność nie może istnieć bez tradycji. W nią również zdążyła
obrosnąć i nasza Szkoła. Wiele jeszcze przed nami. Pragnieniem
Koła Wychowanków jest nie stracić niczego, co było dobre dotąd.
Podtrzymywanie i budowanie wokół tego "magicznego" miejsca
poczucia WSPÓLNOTY, tworzenie żywych więzi międzyludzkich,
służenie Szkole różnymi formami pomocy - to cele naszych
działań, które wyrażamy w poniższej UCHWALE:
My, uczestnicy VIII Zjazdu, zebrani dnia 6 czerwca 2004 roku,
w szczególnym dla Szkoły czasie - na pięć lat przed jej
wspaniałym jubileuszem, setną rocznicą powołania do życia,
podejmujemy inicjatywę szczególnych przygotowań. od dziś będzie
nam stale towarzyszyć świadomość, że to wspaniałe święto szkoły
przybliża się bezustannie.
VIII Zjazd upoważnia i zobowiązuje Radę Koła do współdziałania z
dyrekcją Szkoły w podjęciu przedsięwzięcia urządzenia w
wieżyczce wieńczącej sylwetkę szkoły, szkolnego obserwatorium
astronomicznego. Wzbogaci to szkołę o piękną, bardzo przydatną
pomoc naukową. Przyda też obchodom stulecia szkoły, której
patronem jest wielki polski astronom,wymownego blasku.
Podejmując dzisiaj uchwałę, myślami łączymy się z naszymi
koleżankami i kolegami, których już nie ma wśród żyjących, a
także z tymi, którzy z różnych przyczyn nie są dzisiaj z nami.
Rozstajemy się z nadzieją na następne spotkanie w stulecie
Szkoły. Przyrzekamy zawsze i wszędzie upowszechniać jej
wspaniałe imię i jej zbliżający się jubileusz.
|